ഞാനൊന്നു മെല്ലെ ചിണുങ്ങിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ
എന്തെ മിഴിമുന്നിൽ കോപം?
ഞാനൊന്നണയാൻ പ്രാർത്ഥന ചെയ്തവർ
എന്തേ ശാപം ചൊരിയാൻ?
വെയിലേറ്റു വാടിയ ചെറുനാമ്പുകൾ
എന്റെ തണുപ്പിൽ പുതുജീവൻ പുൽകെ
കുതികുത്തിപ്പായുന്നകാട്ടാറുകൾ
കാതിൽ ചിലമ്പൊലി നാദം തീർക്കെ..
അന്നെന്നെ സ്മരി ച്ചവളെ വെറുത്തവർ
എന്റെ വരവിൽ മുഖം ചുളിക്കുന്നു,
ഞാനും അവളും ഒരുപോലെ
നിങ്ങൾക്കധികരിക്കാതിരിക്കേണം.
പെയ്തൊഴിയാനും ജ്വലിക്കാനും
മാത്രമല്ലേ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയൂ !
നിങ്ങൾ ചെയ്യും പ്രവർത്തി തൻ ഫലമല്ലേ
ഞങ്ങളീ ദുഃഖം പേറാൻ...
അതെന്തേ അറിയാതെ പോകാൻ!!