ഏകാന്തതയുടെ തീരങ്ങളിൽ....
ഏകാകിയാമെൻ തടവറയിൽ
ഏഴിലം പാലപൂ പൂത്തതാണോ
ഏതോ ഗന്ധർവൻ വന്നതാണോ?
ഒരു നോട്ടമെന്റെ മുഖമളന്നു....
മറുനോട്ടമറിയാ മനമളന്നു....
മറുപടിയൊരു വാക്കിലൊതുക്കിടാതെ
മധുവൂറുമോർമ്മ പകർന്നു തന്നു.
കാലിലെ കാൽവിലങ്ങും ചിലച്ചു
കൈത്തള  മെല്ലെ ചിരിച്ചു
നേർത്തൊരു തേങ്ങൽ വന്നൊട്ടിയപ്പോൾ
കാർമുകിലതിനെ മറച്ചു...
കളിച്ചും ചിരിച്ചും കഥ പറഞ്ഞും
വിശ്വസിച്ചെല്ലാം പറഞ്ഞും
കാവിലെ ദേവനു നൈവേദ്യമായി
കാഴ്ച്ച ശീവേലി തൊഴുതു നിന്നു.
പരിഭവം പറയാൻ മറന്നു നിൽക്കേ
ഏകാകിയാമെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും
എവിടെക്കോ ചിറകടിച്ചകന്നു പോയീ
നിന്നോർമ്മയെന്നിൽ വിറങ്ങലിച്ചു.