കറുപ്പായിരുന്നു നിന്റെ നൊമ്പരം 
കറുപ്പിനഴക് ഏഴെന്നു ചിലർ നിന്നെ പുകഴ്ത്തി 
എന്നിട്ടും വെളുപ്പിനെ എന്നപോലെ കറുപ്പും നീ വെറുത്തു...
വെളുപ്പിനുള്ളിലെ കാർമേഘങ്ങൾ പലപ്പോഴും നിന്നിൽ കൂടുതൻ ഇരുട്ട് നിറച്ചു.
പാൽചിരിക്കു പിന്നിലെ ദ്രംഷ്ടകൾ നിന്നെ ഭയചിത്തനാക്കി.
ഓടിയൊളിക്കാൻ ഇടം കാണാതെ കാലിടറി വീണു പോയതൊക്കെയും 
വെളുപ്പെന്ന ശാപം കിട്ടിയ ഈ മനസിലേക്കായിരുന്നു.
വാരിയെടുത്ത് ഹൃദയത്തിലിരുത്തിയിട്ടും 
ഈ വെളുപ്പിനുള്ളിലെ നന്മ കാണാതെ 
നിന്നിലെ കരി കലി തുള്ളിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു!!!!